Vroeger las ik al graag spannende avonturen boeken met De gebroeders Leeuwenhart als absolute lieveling, maar ook Harry Potter heb ik verslonden. Toen ik wat minder in sprookjes ging geloven verloor ik ook mijn interesse in boeken. Totdat ik het boek “Mijn leven in de wildernis” van Miriam Lancewood las, dat boek maakte veel indruk en zo ontdekte ik dat ik waargebeurde (reis)verhalen net zo kan verslinden als de gebroeders Leeuwenhart. Ze zetten me aan het denken, waarschijnlijk omdat het allemaal iets weg heeft van alternatieve scenario’s wat je (ook) kan doen met je leven. En de schrijvers vaak bijzonder mooie mensen zijn en veel wijsheden delen die me inspireren.
